HET GEZICHT ACHTER DE FEED -door Karin Jansen-

Op zondag 29 oktober vond een instalunch in Arnhem plaats. Deze lunch organiseerde ik, Karin Jansen, samen met @wenn69 bij STAN&CO. Na diverse oproepen op onze feed en in onze Insta Stories hadden we een groepje van 10 dames bij elkaar, die de tijd en moeite wilden nemen om naar Arnhem te komen en het leuk vonden om elkaar eens te ontmoeten. In deze blog leg ik uit wat een instalunch is, heb ik een verrassing voor jullie en vertel ik wie ook ontmoetingen met instagrammers organiseren.

Huh, een instalunch?
Een instalunch is heel simpel gezegd een lunch met instagrammers. Hoe leuk is het om elkaar na jaren volgen op Instagram, eindelijk eens in het echt te ontmoeten? Dat natuurlijk onder het genot van een lekker hapje en drankje. Volgens mij vindt iedereen dat ontzettend leuk! Mocht je nog niet bekend zijn met een instalunch, noem ik hier een aantal tops van zo’n instalunch en hoop ik dat jij net zo enthousiast wordt als ik!

• Je ziet het gezicht achter een feed
• Je leert elkaar beter kennen
• Je leert nieuwe mensen kennen
• Je kunt ongegeneerd de hele middag praten over interieur
• Je doet interieurinspiratie op
• Je deelt shopadresjes uit
• Je kunt elkaar raad vragen over interieurproblemen

Ik zal niet ontkennen dat het best een beetje spannend is om met mensen af te spreken die je nooit eerder hebt gezien, maar je deelt allemaal dezelfde passie: interieur! Ben je bang dat er stiltes vallen? Ik zal je geruststellen dat dat niet gauw gebeurt, want je hebt gespreksstof genoeg over, je raadt het al, interieur! Ik hoop dat ik jullie nu geprikkeld heb om, mocht je hiervoor getwijfeld hebben, ook eens de stap te nemen om mee te gaan op pad met andere instagrammers!

Verrassing!
Ik wilde niet dat de dames met lege handen naar huis gingen na de lunch in Arnhem, dus hebben Wendy en ik gezorgd voor een goedgevulde goodiebag. Maar liefst 21 shops hebben iets ontzettend leuks gesponsord voor in de goodiebag. In elke goodiebag zat van elke shop een product, maar niet in elke goodiebag zat hetzelfde product of het product in dezelfde kleur. Zo ontving iedereen een  uniek samengestelde goodiebag! En jij kunt zo’n goodiebag winnen! Wil je weten wat erin zit en hoe je meedoet? Lees dan gauw verder!

Niet alleen bij deze collage, maar ook bij de andere zal ik van links naar rechts en van boven naar beneden opnoemen wat je ziet en van welke shop het is!

• Room 21 sponsorde een kortingscode voor in de goodiebag, waar je bijvoorbeeld deze leuke vilten onderzetters van kunt shoppen.
• In deze ananastas pasten precies alle goodies. De tas is van FourFabrics.
• Van Roomit.nl mag je één liter muurverf uitkiezen in een kleur naar wens!
• Textposters.com plakte achterop een kaart een kortingscode waarmee je 25% korting krijgt.
• De leuke kaarsen werden gesponsord door More2Style.
• Deze unieke vlaggenlijn werd door PUUR lifestyle speciaal voor de instalunch gemaakt.
• Pepernotenfabriek Van Delft sponsorde voor in elke goodiebag een zakje pepernoten in de smaak caramel-zeezout.
  

• In de goodiebag zit ook de familieplanner van Zoedt. Jammer dat het nog geen 2018 is!
• FeatherBag sponsorde een kleine plantentas. Leuk voor om de plant, maar ook op je bureau met pennen en stiften.
• Esmee Styling gaf de ‘do not disturb ’kussenhoes met formaat 30×50 cadeau.
• Deze leuke kaart is niet zomaar een kaart, maar een canvas kaart van More Than Canvas!
• @a.look.inside verkoopt via haar blog deze toffe kaarten, maar wij kregen een setje cadeau. Ze maakte ook de leuke sleutelhanger voor ons!
• Leren greepjes kunnen niet meer ontbreken in je interieur, dus zoek maar gauw een plekje voor deze leukerds van Handles & More.
• Dit blije zeepje ruikt naar roosjes en werd gesponsord door 100% Leuk.

• Dit leuke setje stationary sponsorde SHOP25NEGEN.
• De gave reageerbuisvaasjes werden door Brainy Days gesponsord. Ik heb ze al een plekje gegeven!
• Wanneer je in Arnhem bent, kan een bezoekje aan Loft niet ontbreken. Eenmaal daar, ontvingen we deze leuke tasjes en in ieder tasje zat een leuke kaart.
• Deze leuke producten van hout werden gesponsord door Woon247.
• De quote op de mok is op mijn lijf geschreven, haha! MIEKinvorm sponsorde deze mok.
• Koya living is een onlangs geopende webshop. Zij sponsorden deze gave waxinelichthouder en de steenkaarsjes.
• Zo’n naambordje binnenkort bij jou aan de deur? In de goodiebag zit een kortingsbon van @naambordjes_vanlaura.

Jij wil toch zeker kans maken om deze toffe goedgevulde goodiebag te winnen? Kijk op mijn instagramaccount @karinstahome hoe je meedoet!

Let’s meet!
Heb je onze lunch gemist? Niet getreurd! De lunch die ik met Wendy georganiseerd heb, is zeker niet de enige mogelijkheid om andere instagrammers te ontmoeten, want gelukkig organiseren andere toffe accounts ook gezellige (mid)dagen waarop je de gezichten achter de feeds kunt leren kennen! Toevallig organiseerde @aboutloes op dezelfde dag de tweede editie van de #letsmeetlunch. Ze liet al doorschemeren dat waarschijnlijk een derde editie van de #letsmeetlunch georganiseerd gaat worden. Helaas zit de #igsparklewithuslunch van @odyvet en @stijlhabitat op 3 december vol, maar ook voor deze dames is het niet de keer dat ze een instalunch organiseren en ik gok ook zeker niet de laatste keer! Op 21 januari 2018 wordt door @happyayla het Happy-IG event georganiseerd en ook bij haar staat het ontmoeten van de gezichten achter de feeds centraal. De inschrijving voor dit event is nog niet gesloten. Wie weet is het iets voor jou?

Stipt!

Ik hou van wonen... dat was het thema van de VT-wonen blogwedstrijd. Ik heb meegedaan, hoor niet bij de finalisten, maar heb natuurlijk wel meteen een nieuwe post klaar!

Ik kijk de hele dag om me heen, zowel ìn huis als buitenshuis, op zoek naar ideeën, inspiratie en koopjes.
Soms kan je je dan ook verliezen in details. Hoe blij kan je worden van iets kleins. Oh echt, ik ben heel gelukkig met mijn nieuwe vloer, bank en vloerkleed, maar vaak zijn het de kleine details, die mijn hart een sprongetje laten maken. Met als gevaar, dat ik verzand in prullaria en mijn lief me daar weer eens subtiel op wijst. Graag citeert hij dan de VT-wonen programma’s (die hij min of meer ‘verplicht’ meekijkt haha): “niet teveel kleine items en die dan klusteren”. Hij heeft gelijk natuurlijk! (knipoog)

Maar neem nou de designknoppen aan de muur: ik weet gewoon dat dit een schot in de roos is. Zelfs zonder iets eraan, zijn ze prachtig. De zachte, ronde, lichte houten knoppen zetten een stip op de muur, die precies past in een licht en modern interieur. Mijn angst was, dat de stippen zonder opsmuk het heel mooi zouden doen, maar mèt versiering hun kracht zouden verliezen. Ze hangen bij mij namelijk op een iets schuine muur, waardoor alles wat ik eraan hang naar voren komt, iets los van de wand. Ik twijfelde, maar heb uiteindelijk de boor gepakt en er was geen weg terug. Tien jaar geleden draaide ik mijn hand daar niet voor om. Tegenwoordig ben ik meer terughoudend en dat bevalt me eigenlijk totaal niet.

De knoppen hangen en ik heb het eerste moment even genoten van de aanblik van twee stippen op mijn lichtgrijze muur. Veel mede-instagrammers zullen vast begrijpen wat ik bedoel… blij worden van details!
Hoewel de houten stippen op zich al een eyecatcher zijn, kan mooie decoratie dat beeld nog versterken. Ik wissel regelmatig de items die eraan hangen, voor steeds een ander beeld. En met een mooi tak ernaast, vormen ze een prachtig stilleven in mijn huis.

De enige reden, dat ik ze ooit zal weghalen is, om de muur een nieuwe kleur te geven. Maar daarna komen ze gewoon gezellig terug op hun plek… mijn KNAPPE KNOPPEN!

Ter info: ik heb de designknoppen van Praxis

Plant eens een plantje... in huis.

Ooit werkte ik in een bloemen- en plantenwinkel. In die tijd had iedereen, in mijn herinnering, planten in het interieur. Verspreid door de hele kamer stonden mooie en minder mooie planten en net zulke mooie (of minder mooie) potten. Je moest wel echt "géén groene vingers" hebben als je een huis had zonder levend groen.
Vier planten in de vensterbank, één op de tv (ja dat kon toen nog), één op de hoek van de hoge kast (liefst een hangend exemplaar) en naast de bank mocht wel een grote op de grond staan.


foto: kalanchoe.nl

Bij 'mijn' winkel veel verkocht (voor 'erbij'), was de kalanchoe... een rijk bloeiend vetplantje. Oh wat had ik een hekel aan die plant. En nóg...! Mijn haren gaan overeind staan als ik Rob (die van de tuinverbouwing) voor de zoveelste keer de TiSento zie aanprijzen. Sorry, maar ik vind het vreselijk. Mijn voorkeur ging (en gaat) toch echt uit naar groene planten in allerlei schakeringen, van grijs- tot frisgroen.

Met de jaren verdween de plant steeds meer naar de achtergrond. In ieder geval bij mij.
Ik haalde groen in huis in de vorm van bloemen en decoratieve takken, maar echte planten waren een uitzondering. In de afgelopen jaren gooide ik meer planten weg, dan ik kocht en maandenlang had ik níets in huis.


foto instagram: @milou_nieuwenhuis

Toch zie je de 'veel planten' trend terugkomen. Op mijn geliefde instagram is groen in huis weer helemaal hot en als je zoekt op #urbanjungle (of alles wat daarop lijkt) zie je deze nieuwe ontwikkeling ruimschoots voorbij komen. Vooral cactussen en vetplantjes doen het goed, maar ik zie ook de mooi generfde Alocasia voorbij komen en wat te denken van de Pilea. Rondom deze laatste bestaat zelfs een hele uitwisselingsmarkt.


Pilea
foto instagram: @plantenfestijn



foto instagram: @ceramicmagpie

Ik geef het toe: ook ik ben weer om! Een jungle is het nog niet, maar onlangs heb ik wel de nodige planten gekocht en ze stylish verantwoord een plekje gegeven. En ja: ik word er blij van! In mijn veranderende interieur brengt het levende groen meer sfeer, warmte en vrolijkheid. Het haalt net dat kille randje weg van het vele zwart, wit en grijs. Zeker in combinatie met houten accessoires.

En samen met de kleur geel, die zich terug knokt in mijn huis, maken de planten me blij. Frisgroen, grijsgroen, donkergroen: de plant is terug van weggeweest en dat is wat mij betreft een goede ontwikkeling!

Ik denk er zelfs over om de trend door te trekken in andere dingen... zoals een groene muur! Je ziet het: instagram blijft inspireren.

Mooie kleur op de muur...
foto instagram: @bintihome



Kerst in voorbereiding

November is al een heel eind gevorderd... feestmaand december komt dichterbij.

En aangezien wij op dit moment niet in de kleine kinderen zitten (ons eigen kroost varieert in leeftijd van 20 tot 31, kleinkinderen zijn er (nog) niet ;)) ... ligt mijn aandacht meer bij Kerst dan bij Sinterklaas. Voor mij is Kerst sowieso altijd 'THE time of year' geweest... en dat zal waarschijnlijk ook altijd zo blijven. Ik ben dol op de sfeer, de lichtjes in de duisternis, versierde etalages, kaarsen, kerstliedjes op de radio...

In het Instagram tijdperk kan je zoveel ideeën opdoen voor kerstversieringen, decoraties, diy en leuke en goedkope adresjes voor accessoires. Maar ook Pinterest biedt meer dan genoeg inspiratie. Ik ben daar gevoelig voor en zeker als het betaalbaar blijft, is het ook erg leuk om er mee aan de slag te gaan.

 

Ondertussen weet ik in welke winkels ik soms eens een kijkje moet nemen en je leert anders kijken naar het assortiment.

De plekken die op dit moment veel voorbij komen op Instagram zijn de Action, Wibra, Zeeman, Xenos, Hema, Big Bazar en kringloopwinkels. Het zijn stuk voor stuk winkels waar je voor weinig geld leuke accessoires kunt scoren. Soms moet je er even doorheen kijken en 'zien' wat je ermee kunt.

Het rendierkopje op de foto (Wibra) moet je zelf nog in elkaar zetten. Ik wil hem gebruiken in de top van mijn alternatieve (houten) kerstboom. De matzwarte ornamenten van Wibra ('gewoon' plastic/set van 3) hebben zilveren randjes. Leuk om bv. neer te leggen in een mini stilleventje. Het vierkante houten bordje met ster kocht ik bij de kringloop, maar oorspronkelijk komt hij van Xenos. Er zit een brede rand omheen, dus je kan hem makkelijk neerzetten. Het klembord maakte ik van een canvasdoek van de Action. Ik schilderde de onderste rand goudkleurig (verf had ik nog) en maakte er een klemmetje op (had ik ook nog, maar Hema heeft ze ook). Leuk voor je mooiste kerskaart of een mini-poster. Zet hem bv. op een kastje tegen de muur. Een tof alternatief voor een fotolijstje!

En het mooie is: al deze dingen kocht ik voor minder dan twee euro !
Dus ogen openhouden en loop ook eens de winkels in, waar je misschien niet verwacht leuke decoratie te zien...

Hobbyen voor de verkoop of verkopen als hobby?

Het is al weer even geleden, dat ik stopte met mijn webwinkel. Helaas werd het geen succes. Achteraf denk ik, dat ik indertijd niet de goede keuzes heb gemaakt. Mijn shop werd te algemeen, te veelzijdig, mijn doelgroep niet duidelijk omlijnd en mijn inzet was niet 100%.
Duidelijk geen succesverhaal en ik heb mezelf beloofd om niet nog eens opnieuw te beginnen.
Dus ben ik begonnen met lekker 'voor de hobby' frøbelen, gewoon voor mezelf. Leuke dingen maken, stylen, foto's maken, thuis schuiven met spullen, schilderen, weghalen, neerzetten...

Drie weken geleden heb ik een tweede instagram account aangemaakt, naast die met mijn privé-kiekjes. Ik wilde meer bezig zijn met interieur, leuke en mooie plaatjes, inrichting en styling en dat delen met andere IGers, maar ook om ideeën op te doen bij anderen. En er is meer dan genoeg te zien! Er zijn tig accounts met hele leuke styling tips, mooie sfeerplaatjes, verwijzingen naar blogs... Ondertussen volg ik zelf heel veel IGers en in 3 weken tijd heb ik zelf 50 volgers 'verzameld'.

 

Door het vele plaatjes kijken, ontdek ik zoveel leuke dingen en dat maakt het lastig om echt mijn eigen stijl te ontdekken. Je zou denken, dat ik die stijl na 51 jaar wel een beetje ken, maar ik ben nogal veranderlijk en trendgevoelig. Er zijn zoveel mooie interieurs en bijzondere accessoires... Ja kijk... dan wil ik best eens switchen ;) Ik vind het knap dat sommigen zo trouw zijn aan hun eigen stijl, maar dat is bij mij duidelijk niet het geval.

 

 

Ik bekijk vooral Nederlandse accounts en verbaas me over de vele meiden/vrouwen die er een eigen webwinkel op na houden. Natuurlijk vraag ik me dan af: hoe doen ze dat? Zijn ze zo succesvol als ze lijken? Doen ze het 'erbij' of is het een serieuze inkomstenbron? Soms lijkt het zo simpel, maar misschien is dat juist wel heel doeltreffend.
En geloof het of niet... het begint weer te kriebelen. Nee, ik ga geen webwinkel beginnen, maar ik vind het nog steeds leuk om zelf decoraties te maken en het is stiekem nog steeds een droom(pje) om die aan de man (vrouw) te brengen. Maarrr... ik wil geen uitgebreide veeleisende webshop. Ik wil gewoon voor de lol eenvoudige dingen verkopen. Dus de raderen draaien en ik heb al een tipje van de sluier opgelicht op IG.

Les één (dankzij instagram): verkoop alleen dingen die als brievenbuspost verstuurd kunnen worden en die niet breekbaar zijn. Dat is gewoon lekker simpel, weinig risico en weinig kosten.
Les twee: houdt het bij één of twee verschillende producten, dan is de investering klein en weinig risicovol.
Les drie: verwacht geen instant succes en laat van je horen op social media... Promoot jezelf en doe dat zo overtuigend mogelijk.

Dus met het idee in m'n achterhoofd, dat het misschien geen succes wordt (voor zover ik over succes wil spreken, want ik zie het nu als hobby-dingetje) ga ik proberen af en toe iets te maken en te verkopen. Niet in een webshop, maar via social media. Geen gouden bergen, maar gewoon voor de 'leut'...

Wat is nou één week!?

"Zeven dagen????.... Nou dan wens ik je heel veel succes!"...

Dat was over het algemeen de reactie op mijn mededeling, dat ik een weekje aan 'Facebook-onthouding' wilde doen. Toegegeven.... sommigen vroegen zich ook af, waarom dat nou zo moeilijk zou zijn.
Tja... als je verslaafd bent, líjkt stoppen niet moeilijk, maar dat ís het wel! Iedereen kent dat wel, dat je denkt: ik moet toch eens wat minderen, maar het dan ook echt doen!?

Ik wist eigenlijk wel, dat ik zo'n beetje vastzit aan mijn Samsung. Het enige moment, dat ik hem niet bij de hand heb, is als ik aan het werk ben. Maar verder? Als ik de deur uitga, de bocht om rij en ontdek, dat ik 'hem' niet bij me heb, ga ik terug.... en ik weet zeker dat ik niet de enige ben.

Een week op zwart
Dus besloot ik, dat het tijd werd om mezelf eens te testen. Hoe verslaafd ben ik? Kan ik een week zonder mijn Facebook-app? En na die week... ga ik dan net zo hard weer terug naar mijn oude gewoontes?
Zondagavond 22 februari om 00.00 zou ik op zwart gaan... tot de week erop zondag 00.00 uur... zeven dagen, 168 uur... Ondertussen had ik besloten, dat ik Facebook en Instagram (en uiteindelijk kwamen Pinterest en Twitter er ook bij) een week zou mijden, en dat ik mijn mail en Whatsapp maar één keer per dag zou checken... een half uurtje en dan weer afsluiten.

Zondagavond om 23.00 uur nam ik 'afscheid', een uur eerder dan gepland, maar om nou een uur langer wakker te blijven, alleen maar om mijn verslaving nog even te voeden?? Wel heb ik nog even mijn pictogrammen van de betreffende apps van mij 'startpagina' gehaald en ben ik uitgelogd op Facebook.

Maandag

's Morgens wist ik meteen weer wat ik mezelf had opgelegd. Ik pakte m'n telefoon even om te kijken hoe laat het was. Daarna legde ik hem netjes terug. Ik had mezelf uitgedaagd en ik die uitdaging aangenomen, dus ik wierp niet eens een blik op de pictogrammen....
Eenmaal beneden nestelde ik me met een bak koffie op de bank. Ik hoefde pas om 11 uur de deur uit, dus nog even rust. En toen gebeurde het: ik pakte mijn telefoon, een automatische beweging, en wilde met een lichte tik een app openen... maar die ene stond er niet... Nee!!
Ik had het niet eens door, het ging gewoon vanzelf... telefoon pakken, knopje indrukken, veeg, tik... Wat was ik blij, dat ik de pictogrammen had verwijderd, zodat ik moest nadenken wat ik deed en me realiseerde, dat ik midden in een uitdaging zat. Boem, met beide benen op de grond.

Terwijl ik nog maar een bak koffie pakte, vielen de gedachten over elkaar heen: jee ik ben echt verslaafd... het is een automatisme... is dat eigenlijk echt zo erg of hoort het bij deze tijd... ik kan dit... een week is wel lang... Ik probeerde rustiger na te denken. Ga ik nu tijd overhouden? Zo ja, wat ga ik met die tijd doen?
Mijn blik viel op de mooie rozen, die ik zomaar van mijn lief had gekregen... Leuk, even een foto bij daglicht maken en op Insta.... Uhhh... shit!

Met koffie nummer drie, kroop ik weer op de bank. In mij ouderwetse papieren agenda heb ik mijn gedachten opgeschreven en ik besloot een stukje te gaan lezen om de gedachten te verzetten.

Om 11 uur moest ik gaan werken en dus miste ik mijn telefoon niet en in de pauze, die ik normaal niet zonder telefoon doorkom, liet ik hem in mijn kluisje liggen. Tja... ik kon hem wel pakken, maar wat had het voor een zin? Ik mocht er toch niets mee...

Eenmaal weer thuis op de bank, na het eten, betrapte ik mezelf op het automatisch pakken van de telefoon.
Uit 'verveling' keek ik maar even naar mijn saldo op de bank-app en mijn tegoed op de Vodafone-app. Nee niet doen! Gewoon NIET DOEN! 

Ik had ook de neiging om alvast de mail en de Whatsapp berichten te gaan bekijken, maar ik had me voorgenomen dat van 20.00 tot 20.30 uur te doen, dus ik hield me nog even in. En toen het om 20.00 uur zover was, liet ik mijn vriendinnen in onze groeps-app weten hoe dag één was verlopen, groette ik mijn kinderen, die me succes wensten, waarna ik om 20.30 uur vrij gemakkelijk de boel weer afsloot. Klaar voor vandaag.

Voordat ik in slaap viel, vroeg ik me nog af of het de komende dagen lastiger of makkelijker zou gaan worden. Ga ik het méér missen of mìnder? En wat gebeurt er na deze week... ga ik dan terug naar af?

Dinsdag- Woensdag
Ik begon dinsdag met een vrije ochtend en net als maandag, greep ik ook dinsdag naar m'n mobiel, terwijl ik aan de koffie zat. Is dit net zoiets als een sigaret pakken als je verslaafd bent aan roken? Je pakt eigenlijk zonder dat je er erg in hebt een sigaret?
Het lukte me wel om geen mail en app te openen, maar ik moest er wel bij nadenken. Gelukkig bood m'n werk de rest van de dag genoeg afleiding en heb ik eigenlijk geen tijd gehad om aan mijn telefoon te denken.
Na de VIP avond op m'n werk, was ik om 22.15 uur thuis. Pas na 23 uur heb ik mijn mail en Whatsapp bijgelezen. Even een half uurtje lezen en kletsen en toen naar bed. Weer een dag om.
Omdat woensdag een vrije dag was, was die dag een goede test. En ja het was best lastig om me in te houden. Het is zo lekker om even bij te lezen en foto's te kijken...
Wel heb ik een foto van de keuken in ons nieuwe huis op marktplaats gezet, want die willen we graag verkopen. En toegegeven... na 10 minuten stond er al een bod op en kon ik de verleiding niet weerstaan om mijn mail te checken. De mails met vragen en biedingen bleven komen, dus ja, ik heb vaker op mijn mail gekeken, dan ik me had voorgenomen. Wat dat betreft, is mijn missie niet helemaal geslaagd. Maar waar het vooral om ging, lukt me nog wel: geen Facebook en Instagram...

Donderdag
Geen lieve berichtjes van mij op Facebook om Marcel te feliciteren. Gelukkig kon ik het live doen en dat is uiteindelijk waar het allemaal om gaat. Na een hele dag werken, kwam ik thuis, waar de maaltijd al wachtte en daarna visite, dus weinig 'mobieletijd' en behoefte. Ondertussen gingen de biedingen op de keuken gewoon door... (dus ja: mail een aantal keren gecheckt).
Ik was deze dag om 12.00 uur overigens wel op de helft van mijn experiment!

Vrijdag- Zaterdag
Weer twee werkdagen, met overdag weinig tijd voor en behoefte aan internet. Maar 's avonds op de bank vond ik het toch lastig, dat ik niet even kon Facebooken enzo. En wat me opviel, is dat ik toch mijn telefoon bij de hand hield. En ik pakte hem geregeld, opende hem en keek.... Ik keek vooral naar de pictogrammen en dacht: kan ik nou echt niets openen? Klapte hem weer dicht en legde hem naast me neer. En toch pakte ik hem weer... een paar minuten later. Grrr... waarom doe ik dat toch?
En ik merkte ook, dat ik ging aftellen... aftellen tot zondagavond 00.00 uur.... Dan zou m'n 'onthouding' voorbij zijn.
Zaterdagavond in de bioscoop en bij de naborrel, maakte ik wel een foto, maar voelde niet de behoefte om hem te plaatsen op Facebook. Deze is voor mijn 'onthoudingsweek-collage'... Ja ik dacht al weer na over collages maken voor Instagram.... Facebook...
De contacten met Marktplaats in verband met de verkoop van de keuken had ik aan Marcel overgedragen. Daardoor hoefde ik minder mijn mail te checken. Toegegeven: ik heb mijn mail vaker gecheckt, dan voorgenomen.

Zondag
Laatste dag... dus vroeger dan normaal ging ik even een half uurtje appen... omdat ik wist, dat ik 's avonds om 00.00 uur weer 'vrij' was... Maar ik 'haal' 00.00 niet... ik slaap voor die tijd en dus wordt het maandagochtend voordat mijn experiment afloopt.

En dat is dus NU!
Toen ik vanmorgen wakker werd, wist ik dat mijn onthouding voorbij is. Maar nee, ik logte niet meteen in. Ik stond op, nam een bak koffie en nu zit ik achter de laptop en maak ik eerst dit blog-bericht af.
Pas als dat klaar is, ga ik eens kijken hoeveel meldingen ik heb staan op Facebook en Instagram...

Natuurlijk vraag ik me nu af, wat deze week 'zonder' nou met me gedaan heeft... Toegegeven: ik heb meer gelezen, m'n breiwerk gepakt, de krant, blog geschreven, gewandeld, naar de bios... maar als ik heel eerlijk ben: ja ik heb m'n appjes gemist. Het was misschien minder moeilijk dan ik dacht, maar ik heb me ook gestoord aan mijn gewoontes. Want die telefoon heb ik ondanks de onthouding niet uit het oog verloren... en dat vind ik eigenlijk vrij irritant ;)
Dus je hoort mij niet zeggen, dat het experiment geslaagd is. Maar ik ben wel benieuwd of ik nu kan minderen. Of het me lukt om m'n telefoon wat vaker weg te leggen, want ik weet nu nog beter, dat het geen zin heeft om hem steeds op te pakken... het is vooral de gewoonte, de beweging, die ingesleten is...
Dus eigenlijk heb ik er een uitdaging bij... 

ps: na een week 10 meldingen op Instagram, 39 op Facebook, 15 op Pinterest en 0 op Twitter

Aftellen, goede voornemens... en doorzettingsvermogen!

Het is al weer even geleden, dat ik schreef over Insanity en mijn poging om het programma van Shaun T te gaan volgen. Hoopvol begon ik de work-outs, met als doel om dat minimaal 4x per week te doen. 

Zesenhalve week verder kan ik met trots vertellen, dat ik geen work-out gemist heb... dus al 45 dagen lang ben ik 6x per week op de slaapkamer voor de tv aan het springen, push-uppen en zweten... aangemoedigd door Shaun himself. En met goed gevolg kan ik zeggen. Minder kilo's, minder centimeters. Maar nog 18 dagen te gaan voor het eindresultaat... waarover ik dàn pas mededelingen doe.
Nooit had ik gedacht, dat ik het werkelijk zou volhouden. Maar eenmaal in het ritme gaat het me makkelijker af, dan gedacht, hoewel de afgelopen anderhalve week onverwacht zwaar was. De work-outs bleken 'ineens' van 40 minuten naar respectievelijk 59, 56, 48 en 47 minuten te zijn gegroeid. Oei...... maar toegegeven: zelfs dit went.
Zoals ik zei: nog 18 dagen. Want hoe goed het ook gaat... aftellen is ook wel heerlijk, zeker als je over de helft bent.

En nou is insanity niet het enige waarvoor ik aftel. Over 29 dagen gaan we naar Parijs... ook een heerlijk vooruitzicht en door het aftellen lijkt het wat sneller dichterbij te komen.
Op m'n smartphone heb ik een app waarmee in een aftel-kalender kan instellen. Dus bovenaan mij scherm zie ik in het wit '29 days' (Parijs) staan, in het groen '44 days'... de laatste is mij afteller voor project #onewireaday. Een in een vlaag van verstandsverbijstering gestart project. Het is ontstaan toen ik voor de grap een tekening maakte met een ijzerdraadje... een kop en schotel... de volgende dag maakte ik er weer één en het project was geboren: een jaar lang elke dag een "draadje" maken... een afbeelding uit 1 ijzerdraad, gefotografeerd op een gele ondergond... geplaatst op instagram, facebook en twitter. (En stiekem hoopte ik er op de één of andere manier 'publiciteit' mee te halen... een itempje in DWDD, een verwijzing van Instagram naar mijn project, een BNer op twitter die me ontdekt. Tja je moet iets te dromen hebben... en het is een droom gebleven ;))



Nou ben ik niet altijd een doorzetter, maar in dit geval (en ik het geval #insanity) ben ik toch vrij gedreven. Soms drijf ik Marcel tot waanzin, als ik 's avonds om 23 uur nog naar ijzerdraad en tangetje grijp. Nog snel even een 'draadje' maken. En eerlijk gezegd word ik er zelf ook wel eens gek van. De inspiratie begint een beetje op te raken. Het geduld ook. Maar de eindstreep is in zicht, dus ik houd vol. IJzerdraad en tangetje liggen standaard op tafel. Binnen handbereik. Wat zal ik blij zijn als het 6 november is! Dan wil ik als afsluiting nog een hele mooie maken, maar daarna gaan tang en draad uit het zicht in een la... ver weg...
En als je me vraagt "waarom" ben je hieraan begonnen?? Ik heb werkelijk geen flauw idee! Gewoon als grap, als gekkigheid? Nooit gedacht dat ik door zou gaan? Eén of andere rare kronkel in m'n hoofd? Alleen de eindstreep is nu zo dichtbij, dus ik ga door!! Nog 'maar' 44... lijkt nog vrij veel, maar hé... ik heb er dus al 321 gemaakt!!
(ja volslagen idioot ja, ik geef het toe!!)



Afijn: nog 18 dagen #insanity, nog 29 tot Parijs en nog 44 draadjes... Aftellen van het aftellen... Nog 3 doelen te halen...

En dan? Er is me al gevraagd of er een nieuw project komt. Weer een jaar lang elke dag 'iets' doen... Nou geloof me: NEE. Zoiets ga ik in ieder geval niet doen. Maar ja... er komt vast wel iets in m'n aftel-app te staan... gewoon omdat aftellen leuk is. En doelen stellen ook. Maar weer 365 dagen lang elke dag voor de lol iets maken/doen/presteren... Dat doet een normaal mens toch niet?