I said yes to the dress... en meer...

Ondertussen al weer ruim een maand verder. En er is nieuws!

Ik heb dé jurk gevonden. Min of meer grappig was, dat ik al een andere in huis had, online besteld. Maar op het moment dat ik dé jurk aan had, wist ik dat de andere afviel. Gelukkig was ik nog net op tijd om de tweede keuze terug te sturen.


Eerst lunch en kletsen, dan shoppen

Weer was ik met m'n twee vriendinnen Annemarie en Marianne aan het shoppen geslagen. We hadden niet perse een shop-date, maar dat werd het, na een uitgebreide lunch, toch wèl. Met een arm vol jurken dook ik weer een pashokje in. Bij de laatste jurk zei ik: deze neem ik mee om te passen, maar dit is niet wat ik wil. Je raad het al: dat was dé jurk!
Ik trok hem aan en het voelde meteen goed. Hij zat mooi, voelde fijn, maar oh jee: het is niet wat ik wil zei een stemmetje in mijn hoofd. Waarom niet dan? Omdat ik (korte) mouwen wilde...

Zo'n beetje een half uur heb ik door de winkel gelopen, van spiegel naar spiegel. Wel... niet... wel... niet... Ik durfde de beslissing nog niet te nemen, dus liet ik de jurk weghangen. Een paar uurtjes bedenktijd. Na een ronde 'andere winkels' was het moment gekomen om terug te gaan. Ik besloot de jurk nogmaals aan te trekken en dit keer vond ik er een vestje bij. Niet mijn kleur dacht ik, maar hij stond er perfect bij... Haha om het nog wat makkelijker te maken ;)

Uiteindelijk hakte ik de knoop door... ik kocht jurk en vestje. En op het moment, dat ik afrekende wist ik dat het goed was. Thuis pakte ik de afgevallen jurk in en de volgende dag was ie weg. Opgelucht!
Een paar dagen later ontdekte ik dat het vestje ook in mijn kleur op internet stond. Shit... en nu? Na wat mailen, kwam ik erachter, dat mijn kleur nog niet in de winkel hangt. Dat kan nog een paar weken duren. Hoewel ik weet, dat het vestje in mijn kast perfect bij de jurk kleurt, wil ik toch de andere tzt bij de jurk zien. Gewoon voor de zekerheid.
De laatste dingen op mijn lijstje zijn bijpassende schoenen en een leuke ketting. Komend weekend komt mijn mams naar Nijmegen, dus we gaan samen nog even lekker door de stad struinen. Wie weet wat ik tegenkom!

Alleen nog een overhemd!

Tot zover míjn outfit. Sinds een paar dagen heeft ook Marcel zijn kleding grotendeels compleet. Hij mist nog een overhemd, maar de rest hangt nu ook hier in de kast. We gingen zondag 'even' de stad in en hoppa... voor we het wisten, liepen we met tasjes naar huis. Zo snel kan het dus ook haha.

Wat is er verder nog gebeurd? De kaarten zijn besteld. Het wachten is op het digitale voorbeeld. Na goedkeuring kunnen ze gedrukt worden, dus met een beetje geluk hebben we ze over een goede week in huis. We hebben nog wat 'discussie' over het moment van versturen. Als je online kijkt, staat er meestal een week of 6 van tevoren. Mij lijkt dat een mooie termijn, maar mijn wederhelft stuurt ze nog liever vandaag dan morgen.

Van blaren naar eelt

De blaren op mijn handen van het knippen van de slingers zijn ondertussen veranderd in eelt. Maar ik denk dat het echt super wordt, dus alles voor een goed doel. Helaas is het me nog niet gelukt om de goede kleur groen karton te vinden. Hopelijk lukt dat nog, hoewel ik nu even niet weet waar ik moet zoeken.

(Bruids)taart?

Nog meer te melden?
- ik zoek een gastenboek, maar vind vooralsnog niet wat ik wil, dus misschien toch zelf aan de knutsel om een combi te maken van wat ik mooi vind?
- ik wil nog iets met bloemen... maar wat? Omdat ik zelf 'in de bloemen' heb gezeten, wil ik de bloemdecoraties natuurlijk zelf maken.
- taart taart taart... zodra er bruids- vóór staat rijzen de prijzen de pan uit. Ik snap het, maar snap het niet ;) Dus op zoek naar een alternatief?
- geen fotograaf, wel fotograaf, geen fotograaf... Omdat het gewoon een gezellig zomers feest wordt, we het budget willen beperken en ik niet de behoefte heb aan een grote reportage wordt het 'geen'. We hebben wat vrienden/familie die graag fotograferen en zij willen door de dag heen foto's maken. Voor ons is dat genoeg.

Geen bruiloft zonder bloemen!

Trouwstress... I love it... of toch niet?!

... het lijkt nog lang, maar het zijn maar 4 maanden en dat is al best snel... toch? Voor je het weet is het tijd om JA tegen elkaar te zeggen!

De digitale save-the-date kaartjes zijn verstuurd en natuurlijk komen dan ook de eerste afmeldingen of 'oei dan hebben we ook iets anders'. Kunst is om niet té teleurgesteld te zijn, want er blijven nog genoeg gasten over. Het is onze dag en daar gaan we sowieso een feestje van maken!
Het programma voor DE dag is ondertussen iets aangepast, zodat we toch nog kunnen swingen aan het eind. Voetjes van de vloer op hippe pop en voetbal-kleedkamermuziek (vrees ik). Ach joh: boeien!

zoekopdracht: gele zomerjurk

Nog steeds struin ik het internet af op zoek naar de ultieme jurk. Smachtend wacht ik op de voorjaars- en zomercollecties. Toch wel spannend, want wát als ik niks leuks en moois tegenkom? Vandaag kreeg ik via instagram-stories een paar website-tips en plots liep ik tegen een jurk aan die bijna helemaal aan mijn ideeën voldoet. Ik vind hem echt mooi... maar ook al is het geen echte trouwjurk: wanneer zeg ik 'yes' tegen mijn 'dress'? Wat als ik over een maand iets nóg beters tegenkom? En als ik dat juist níet ga beleven? Is deze jurk er dan nog? Haha de trouwstress slaat toe! 🙈

Voor de zekerheid heb ik onlangs ook alvast een bezoekje gebracht aan een grote stoffenhal in de buurt. Daar vond ik nog niet het ultieme patroon of een mooie stof.

Niet alleen mijn vriendinnen denken mee ( ...en actie! ), maar ook mijn moeder wil graag een dagje met me op pad (en ik ook met haar!). Samen winkel in, winkel uit... en wie weet wat het oplevert. Dochterlief wil graag mijn aanwezigheid als ze op zoek gaat naar haar eigen outfit en daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen. Lekker moeder-dochter-dagje met als afsluiting een musical. Klinkt prima toch?

Feestje!

Is er dan iets wat al wèl geregeld is? Ja, de feestlocatie staat vast, de tijd in het stadhuis ook en.... we hebben ringen!! Mijn zoon riep meteen ZIEN, maar helaas voor alle nieuwsgierigen... dat gaan we natuurlijk niet doen. Het enige dat ik erover kwijt wil: hij is niet standaard!

De trouwkaart wilde ik eigenlijk zelf maken, maar ik krijg het niet voor elkaar. Op instagram zie ik zoveel moois voorbij komen, daar kan ik zelf niet aan tippen en dat ga ik dus ook niet meer proberen. Vanmorgen heb ik een proefpakketje van de (mogelijke) trouwkaart aangevraagd... ben er nu al verliefd op, maar wil hem graag even 'live' zien. De papiersoort nog even bekijken, de kleuren... en dan de knoop doorhakken en onze eigen tekst doorgeven. Als de kaarten verstuurd zijn, zal ik een link naar de site plaatsen, zodat jullie kunnen zien wie de mooie kaart heeft gemaakt!

DIY deco

Overmorgen bespreken we de laatste dingen op de locatie en dan kan ik meteen even de zaal inspecteren op de mogelijkheden om te decoreren. Ik ben al wat proefjes aan het maken van mijn eigen decoratie. Ná zondag kan ik het definitief gaan uitvoeren!

Stadhuis

Smakelijk op z'n scandinavisch

Vorige week zag ik op instagram een foto voorbij komen van lunch- en borrelcafé Fika. Het smørrebrød met Deense 'vitello tonnato' op de foto zag er zo lekker uit! Tijd om eindelijk eens te gaan proeven.

Deense 'vitello tonnato' (foto: Fika Instagram)

Kort nadat wij in het centrum van Nijmegen kwamen wonen, werd Fika geopend. Omdat het bij ons om de hoek is (Van Broeckhuysenstraat 5), ben ik er ontelbaar vaak langs gelopen en telkens nam ik me voor er snel eens te gaan lunchen. Hoewel ik nooit in Scandinavië ben geweest, heb ik er toch iets mee. Mijn interieur heeft hier en daar een Scandinavische twist en ik heb gewerkt bij het Zweedse IKEA en nu werk ik bij het Deense Søstrene Grene. Dus alleen daarom al mag een bezoekje aan Fika niet ontbreken.

Foto: Fika Instagram

Vandaag is de dag. Na een frisse ochtendwandeling langs de Waal, zoek ik 's middags een plekje in het drukke, rumoerige lunchcafé. Vanaf mijn stoel aan de 'stamtafel' achterin de zaak heb ik een mooi uitzicht op de smakelijk etende en gezellig keuvelende gasten. Ook al ben ik alleen, ik geniet hier enorm van. Mijn hygge-momentje op deze maandagmiddag.

Mijn plekje aan de 'stamtafel'

Voordat ik de lunchkaart bestudeer, bestel ik een heerlijke smoothie met rood fruit, banaan en sinaasappel. Hij smaakt prima! De keuze aan smørrebrød is ruim en hoewel er ook andere verleidelijke dingen op de kaart staan, bestel ik 2 smørrebrødjes à €4,50 (2 broodjes = 'een gemiddelde lunch'). Ze blijken groter dan ik had verwacht, maar omdat ze heerlijk zijn, kost het me geen enkele moeite om ze helemaal op te eten. Natuurlijk bestelde ik de Deense 'vitello tonnato', malse varkensfilet met heerlijke smeuïge tonijn en kappertjes op meergranen vloerbrood. De Deense vitello smaakt zoals hij er op de foto ook al uitzag... geweldig! Ook mijn tweede 'plak' meergranenbrood met de avocado-fetaspread met peppadews, blijkt een goede keuze. De pittige bite van de peppadew geeft de zachte avocado net dat beetje extra.

'Mijn' avocado-fetaspread & Deense 'vitello tonnato'

Terwijl ik het eten laat zakken, 'slurp' ik de laatste slokjes van mijn smoothie naar binnen. Nog even laat ik het geroezemoes over me heenkomen, lees ik een paar bladzijden en voel ik me hygge. Het heeft even geduurd voordat ik Fika werkelijk leerde kennen... en ik weet nu, dat het er niet voor niets altijd druk is. Ik kom terug!

Foto: Fika Instagram

*****

Fika is een soort van koffiepauze, waar vaak ook versnaperingen aan te pas komen. Dat kan gaan van gebak tot een belegd broodje. Het staat ook voor écht de tijd voor elkaar nemen, uitgebreid genieten van een drankje en zoetigheid, in ontspannen omgeving.

Lopend vuurtje

Vandaag was de eerste officiële trainingsdag dag van een half jaar bikkelen. Hoewel ik de laatste tijd vooral over interieur en trouwen blog, zullen de komende maanden ook in het teken staan van de VIERDAAGSE.

Ik woon nu vijfenhalf jaar in de gemeente Nijmegen, waarvan  al weer bijna 3 jaar in de stad zelf... in het centrum.
Hoorde ik 'vroeger' wel eens iets over de Vierdaagse op tv, tegenwoordig kan ik er niet omheen. De afgelopen jaren ben ik gegrepen door het Vierdaagse-virus en eigenlijk al vanaf het eerste moment speelt de gedachte 'meelopen' door mijn hoofd. Ik was nooit een wandelaar, maar daar is ondertussen verandering in gekomen.

Mijn lief wandelt bijna dagelijks, maar geen haar op zijn hoofd denkt aan de vierdaagse. Hij is ook geen echt feestbeest, maar verheugt zich wel op de feesten rondom het evenement. En in de zomer op vakantie is toch ook wel een favoriete bezigheid.

Daarom sprak het idee van 'een paar jaar in het teken van de Vierdaagse' me niet echt aan. Je kunt namelijk uitgeloot worden... en het jaar daarop weer... en dat betekent dat je een aantal jaren met het plannen van vakanties rekening moet houden met een eventuele deelname. Tenzij je last-minute boekt, maar dat is voor het hoogseizoen (waar wij aan vast zitten) niet de meest ideale optie.
Eén jaartje niet feesten lijkt me trouwens wel haalbaar hoor haha.

Vorig jaar hoorde ik voor het eerst van Via Vierdaagse. Een programma voor wandelaars die voor het eerste de Vierdaagse willen lopen. Je moet aan wat voorwaarden voldoen, maar als je de gelukkige bent om tot het programma toegelaten te worden (max. 1500 deelnemers), ben je zeker van deelname in dat jaar. Er hangt een prijskaartje aan, maar daarvoor krijg je ook begeleiding, tips en adviezen. Voor mij (en mijn lief ;)) vooral heel aantrekkelijk omdat ik dan niet het risico loop om een paar jaar (vakantieplannen) in het teken te moeten stellen van de Vierdaagse.
 
                                    

In 2017 liet ik de kans voorbij gaan, maar dit jaar besloot ik de sprong te wagen. Op 15 januari startte de inschrijving en na wat stressmomentjes in verband met een haperende website (om met mijn 'matties' te spreken: het leek wel (concert)kaartjesstress) lukte het me om in te schrijven. Ik zat dus sowieso bij de eerste 1500. En toen kort daarna duidelijk werd dat het minimum van 1000 ook was bereikt, wist ik het: ik mag meedoen aan de 102de Vierdaagse van Nijmegen. Wouw!

Langzaam druppelen de Via Vierdaagse mailtjes binnen, ik heb het trainingsschema ontvangen en ben lid geworden van de speciale Facebook pagina. Omdat mijn wandelsokken versleten waren, heb ik meteen nieuwe gekocht en op aanraden van de dochter van mijn lief heb ik ook Gehwol voetcréme gehaald. Schoenen had ik vorig jaar al en die zijn dus ingelopen.

Ik heb een half jaar de tijd om 'klaar voor de start' te zijn. Vier keer 40 km. wandelen op weg naar gladiolen, een 'kruisje', eeuwige roem en een intens voldaan gevoel. Ik ben heel benieuwd wat ik onderweg naar '17-20 juli' ga tegenkomen.

Natuurlijk houd ik jullie op de hoogte van alle hoogte- en dieptepunten... op weg naar de Via Gladiola! Wie weet waag ik me zelfs een keer aan een vlogbericht.

...en actie!

Na alle voorbereidingen voor mijn aanzoek op 18 november, plofte ik als het ware op de bank om bij te komen van alle hectiek en ging ik over tot de orde van de dag. Aanzoek gedaan en geslaagd!

Waar ik genoot van de relatieve rust, kwam Marcel juist in actie en trok de agenda om maar meteen een datum te prikken. Hooo... jij gaat wel heel snel!! Met allerlei scenario's in mijn hoofd als rustig aan, het organiseren van een bruiloft kost minstens een jaar, eerst even van het aanzoek genieten, bleek Marcel te denken: laten we niet te lang wachten, een locatie is zo geregeld, onze ouders zijn op leeftijd en die willen we er graag bij hebben, dus tempo tempo!

Oké... zijn voortvarende aanpak heeft bij mij even moeten bezinken, maar het idee dat we al lekker snel zouden gaan trouwen werd wel steeds aantrekkelijker. Dus ging ook ik uiteindelijk in de versnelling en tot mijn grote verbazing is het gelukt om een datum te vinden in 2018... 29 juni it is! Zo snel al!

Dus de raderen draaien volop nu. Mijn hoofd maakt overuren. Een deel van de organisatie geven we uiteraard uit handen, maar ik wil ook heel graag zelf mijn creativiteit kwijt. Dus struin ik Pinterest af op zoek naar inspiratie voor kaarten, bloemen, versieringen, jurken... Help ik heb nog maar een half jaar!

Ga ik een leuke mooie vrolijke zwierige jurk vinden? Of moet ik straks nog zelf achter de naaimachine? Lukt het me om een kleurrijke trouwkaart te ontwerpen of gaan we toch voor iets bestaands? En hoe krijg ik mijn ontwerp druk-proof? Hoe ga ik de ruimte versieren? Marcel laat mij lekker begaan en geeft hier en daar kritisch commentaar.

Moodboard Huwelijk (foto´s Pinterest)

Afgelopen zondag ben ik met twee vriendinnen naar Amsterdam geweest. Als twee volwaardige personal shoppers loodsten ze mij over de damesafdeling van de Bijenkorf. Met twee armen vol jurken dook ik het pashokje in en al lachend en fotograferend liet ik mezelf in de jurken hijsen. Zoals verwacht heb ik nog niets gekocht, maar ik weet wel welke kant ik op moet qua model. Mijn hoop op een jurk waar ik 'yes' tegen kan zeggen is gevestigd op de voorjaarscollectie... licht, zwier, bloemen, kleur... (nee het wordt geen wit ;))

Zo vet! (maar hij is niet overtuigd haha) (foto's Pinterest)

Op dit moment laat ik de kleding even links liggen en leef ik me uit op een niet te ingewikkeld digitaal 'save the date' kaartje en in het verlengde daarvan natuurlijk op de officiële uitnodiging.

Tussendoor probeer ik de kalmte te bewaren, mediteer ik af en toe om mijn hoofd leeg te maken en zoek ik gewoon door op internet naar inspirerende plaatjes, maar uiteindelijk moeten we natuurlijk wel snel knopen doorhakken want voor je het weet........

Ik houd jullie de komende tijd natuurlijk op de hoogte van de vorderingen! (maar 'de jurk' ga ik uiteraard niet prijsgeven vóór DE dag!)

HET GEZICHT ACHTER DE FEED -door Karin Jansen-

Op zondag 29 oktober vond een instalunch in Arnhem plaats. Deze lunch organiseerde ik, Karin Jansen, samen met @wenn69 bij STAN&CO. Na diverse oproepen op onze feed en in onze Insta Stories hadden we een groepje van 10 dames bij elkaar, die de tijd en moeite wilden nemen om naar Arnhem te komen en het leuk vonden om elkaar eens te ontmoeten. In deze blog leg ik uit wat een instalunch is, heb ik een verrassing voor jullie en vertel ik wie ook ontmoetingen met instagrammers organiseren.

Huh, een instalunch?
Een instalunch is heel simpel gezegd een lunch met instagrammers. Hoe leuk is het om elkaar na jaren volgen op Instagram, eindelijk eens in het echt te ontmoeten? Dat natuurlijk onder het genot van een lekker hapje en drankje. Volgens mij vindt iedereen dat ontzettend leuk! Mocht je nog niet bekend zijn met een instalunch, noem ik hier een aantal tops van zo’n instalunch en hoop ik dat jij net zo enthousiast wordt als ik!

• Je ziet het gezicht achter een feed
• Je leert elkaar beter kennen
• Je leert nieuwe mensen kennen
• Je kunt ongegeneerd de hele middag praten over interieur
• Je doet interieurinspiratie op
• Je deelt shopadresjes uit
• Je kunt elkaar raad vragen over interieurproblemen

Ik zal niet ontkennen dat het best een beetje spannend is om met mensen af te spreken die je nooit eerder hebt gezien, maar je deelt allemaal dezelfde passie: interieur! Ben je bang dat er stiltes vallen? Ik zal je geruststellen dat dat niet gauw gebeurt, want je hebt gespreksstof genoeg over, je raadt het al, interieur! Ik hoop dat ik jullie nu geprikkeld heb om, mocht je hiervoor getwijfeld hebben, ook eens de stap te nemen om mee te gaan op pad met andere instagrammers!

Verrassing!
Ik wilde niet dat de dames met lege handen naar huis gingen na de lunch in Arnhem, dus hebben Wendy en ik gezorgd voor een goedgevulde goodiebag. Maar liefst 21 shops hebben iets ontzettend leuks gesponsord voor in de goodiebag. In elke goodiebag zat van elke shop een product, maar niet in elke goodiebag zat hetzelfde product of het product in dezelfde kleur. Zo ontving iedereen een  uniek samengestelde goodiebag! En jij kunt zo’n goodiebag winnen! Wil je weten wat erin zit en hoe je meedoet? Lees dan gauw verder!

Niet alleen bij deze collage, maar ook bij de andere zal ik van links naar rechts en van boven naar beneden opnoemen wat je ziet en van welke shop het is!

• Room 21 sponsorde een kortingscode voor in de goodiebag, waar je bijvoorbeeld deze leuke vilten onderzetters van kunt shoppen.
• In deze ananastas pasten precies alle goodies. De tas is van FourFabrics.
• Van Roomit.nl mag je één liter muurverf uitkiezen in een kleur naar wens!
• Textposters.com plakte achterop een kaart een kortingscode waarmee je 25% korting krijgt.
• De leuke kaarsen werden gesponsord door More2Style.
• Deze unieke vlaggenlijn werd door PUUR lifestyle speciaal voor de instalunch gemaakt.
• Pepernotenfabriek Van Delft sponsorde voor in elke goodiebag een zakje pepernoten in de smaak caramel-zeezout.
  

• In de goodiebag zit ook de familieplanner van Zoedt. Jammer dat het nog geen 2018 is!
• FeatherBag sponsorde een kleine plantentas. Leuk voor om de plant, maar ook op je bureau met pennen en stiften.
• Esmee Styling gaf de ‘do not disturb ’kussenhoes met formaat 30×50 cadeau.
• Deze leuke kaart is niet zomaar een kaart, maar een canvas kaart van More Than Canvas!
• @a.look.inside verkoopt via haar blog deze toffe kaarten, maar wij kregen een setje cadeau. Ze maakte ook de leuke sleutelhanger voor ons!
• Leren greepjes kunnen niet meer ontbreken in je interieur, dus zoek maar gauw een plekje voor deze leukerds van Handles & More.
• Dit blije zeepje ruikt naar roosjes en werd gesponsord door 100% Leuk.

• Dit leuke setje stationary sponsorde SHOP25NEGEN.
• De gave reageerbuisvaasjes werden door Brainy Days gesponsord. Ik heb ze al een plekje gegeven!
• Wanneer je in Arnhem bent, kan een bezoekje aan Loft niet ontbreken. Eenmaal daar, ontvingen we deze leuke tasjes en in ieder tasje zat een leuke kaart.
• Deze leuke producten van hout werden gesponsord door Woon247.
• De quote op de mok is op mijn lijf geschreven, haha! MIEKinvorm sponsorde deze mok.
• Koya living is een onlangs geopende webshop. Zij sponsorden deze gave waxinelichthouder en de steenkaarsjes.
• Zo’n naambordje binnenkort bij jou aan de deur? In de goodiebag zit een kortingsbon van @naambordjes_vanlaura.

Jij wil toch zeker kans maken om deze toffe goedgevulde goodiebag te winnen? Kijk op mijn instagramaccount @karinstahome hoe je meedoet!

Let’s meet!
Heb je onze lunch gemist? Niet getreurd! De lunch die ik met Wendy georganiseerd heb, is zeker niet de enige mogelijkheid om andere instagrammers te ontmoeten, want gelukkig organiseren andere toffe accounts ook gezellige (mid)dagen waarop je de gezichten achter de feeds kunt leren kennen! Toevallig organiseerde @aboutloes op dezelfde dag de tweede editie van de #letsmeetlunch. Ze liet al doorschemeren dat waarschijnlijk een derde editie van de #letsmeetlunch georganiseerd gaat worden. Helaas zit de #igsparklewithuslunch van @odyvet en @stijlhabitat op 3 december vol, maar ook voor deze dames is het niet de keer dat ze een instalunch organiseren en ik gok ook zeker niet de laatste keer! Op 21 januari 2018 wordt door @happyayla het Happy-IG event georganiseerd en ook bij haar staat het ontmoeten van de gezichten achter de feeds centraal. De inschrijving voor dit event is nog niet gesloten. Wie weet is het iets voor jou?

Een gouden randje!

Soms zijn er van die dagen om door een ringetje te halen. Zaterdag 18 november 2017 was zo'n dag!

Na maanden voorbereiding heb ik mijn allerliefste Marcel ten huwelijk gevraagd. En hij zei JA!

Extra bijzonder werd het, omdat onze kinderen en hun aanhang hierbij waren. Het is natuurlijk niet zomaar iets... je vader/moeder die opnieuw gaat trouwen...

Al vóór de zomer was ik plannetjes aan het smeden om mijn lief ten huwelijk te vragen. Waarom ik hem heb gevraagd en hij niet mij? Marcel liet zich al eens ontvallen "jij bent veel creatiever... vraag jij mij maar" en ik vind het inderdaad heel leuk om verrassingen voor te bereiden, dus ik ging de uitdaging aan!
Wij zijn niet van de grote spectaculaire acties, dus geen aanzoek op een buitenlandse locatie of tijdens een luxe etentje... maar een heerlijke dag in onze eigen appartement met elkaar en onze kinderen. Dat is voor ons bijzonder genoeg.


STIEKEM
Jee, wat is het moeilijk om voor Marcel een verrassing te organiseren... of beter: om het een verrassing te houden! Hij regelt onze bankzaken, checkt de rekening geregeld, weet precies wat erin komt en eruit gaat... dus doe dan maar eens stiekem boodschappen of bestel iets online... Een uitdaging!

Met hulp van mijn 'matties' heb ik mijn gepersonaliseerde flessenpost met aanzoek-tekst besteld bij Birambi en deze laten bezorgen bij mijn ouders. Vandaag heb ik mijn ouders pas verteld, wat er destijds in het pakketje zat. Ze waren blij verrast!

In dezelfde periode bestelde ik armbandjes bij Armcandy by Floor Om mezelf niet verdacht te maken, sprak ik af ze bij haar kraam op 'De Kaaij' (tijdens de vierdaagsefeesten) op te halen. Terwijl Marcel met mijn broer een biertje ging halen, riep ik tegen m'n schoonzus dat ik even weg moest, ik sprintte naar Floor, rekende af en sprintte terug. Achteraf hilarisch!

DATUM PRIKKEN
Een week of 8 geleden heb ik Marcels dochters en mijn dochter en zoon gemaild. Via mijn amper gebruikte g-mail account. Die zit nogal verstopt op mijn mobiel, dus het minste kans op een hack van Marcel. Ze reageerden allemaal erg enthousiast op mijn plannetje en het prikken van een datum dat iedereen kon, was snel rond. 18 november it was!

Toen kon het echte organiseren beginnen. Kookboeken erbij, gerechten uitzoeken, lijstjes maken, versieringen bedenken, dagindeling plannen...
In een grote la met mijn knutselspullen verstopte ik mijn to-do-lijstjes en gekochte versieringen. De tafelklem, die ik op de fiets van Intratuin Malden naar huis (Nijmegen) meenam, propte ik in een donker hoekje in de kelderbox. Boodschappen deed ik in etappes. Steeds een paar houdbare dingen met wat contant geld of met de 'gewone' boodschappen, zodat het niet opviel.

VERDOEZELEN
Twee weken geleden maakte ik op mijn vrije maandag vast wat onderdelen van het eten klaar en zette de bakjes achterin de diepvries. Kruidenpotjes en doosjes bessen ervoor... Om 2 uur kreeg ik een appje: "ik ben om 3 uur thuis!" De gehaktballetjes moesten nog even wachten. Snel alles met de hand afgewassen (in de afwasmachine zetten valt op!), ramen en deuren open om de luchtjes te verdrijven en afval ergens in een container in plaats van onze eigen prullenbak. Uiteindelijk nog even koffie gezet om de laatste geuren te verdoezelen. Gelukkig... hij had niets door.
De laatste week verdwenen steeds meer boodschappen naar de kelder. Verstopt achter verfblikken of kerstspullen. Ik vond het erg grappig, maar ook spannend. Gaat hij echt niets merken? De laatste twee dagen kwam ook de koelbox eraan te pas.

De dag kwam steeds dichterbij en natuurlijk praat je dan over plannen voor het weekend. Marcels broer vierde de 18de zijn verjaardag. Marcel had gezegd dat we erbij zouden zijn. Dat dacht ie! Ik heb zijn broer afgezegd. De 18de 's morgens kocht hij nog wel een cadeautje: speciaal-biertjes. Ik liet hem begaan en de biertjes zijn uiteindelijk 's avond door onszelf genuttigd.

DE GROTE DAG
Om 13.00 uur was het moment gekomen om Marcel de deur uit te werken. Ik gaf hem opdracht om een mooi overhemd aan te trekken en lekker even te gaan wandelen langs de Waal. Om 13.45 uur moest hij naar de bieb gaan en lekker een krantje of de VI lezen. Hij keek me aan en zijn gezicht was één groot vraagteken. Vraag op vraag volgde, maar ik zei hem dat vragen nutteloos was... antwoorden zouden er niet komen. Ik beloofde hem te appen wat de volgende stap zou zijn.

Marcel liep weg en ik ging in de vijfde versnelling. Als een idioot haalde ik alle spullen uit de kelder. De diepvries producten had ik 's morgens al ongemerkt in een tas onderin mijn kledingkast gezet.
Ik legde de laatste hand (voor zover mogelijk) aan het eten, bevestigde de tafelklem en ruimde de laatste losse flodders op. Op dat moment druppelden de kids en aanhang binnen en dat was heel fijn: ze konden nog even helpen om de versiering af te maken.
Tijd om verder na te denken had ik niet. Ik was alleen maar bezig om om 15.15 uur klaar te zijn. Snel nog even omkleden en 'rust'!!

DE VRAAG
Op het moment dat ik Marcel wilde appen, kwam er van hem een timide appje: mag ik thuiskomen? Haha... ja schat, kom maar naar huis!
De jaloezieën dicht, alle onbekende jassen en schoenen op de slaapkamer en de deur naar de woonkamer dicht. We hoorden de sleutel in het slot. "Karin?? mag ik binnenkomen?" Ja hoor!

Heerlijk om die verbaasde blik te zien. "Huh... wat doen jullie nou hier?" Ik vertelde dat ik een gezellige dag had georganiseerd met iedereen erbij... om hem te verrassen... zomaar. We dronken een alcoholvrije cocktail en proostten op ons allen! Een hapje erbij, beetje keuvelen...

Maar toen was het toch echt tijd voor 'het moment'...
In een boekje had ik wat opgeschreven.. als steuntje... en nadat ik Marcel naast mij op de bank had gezet, sprak ik over ons leven samen, hoe goed we het hebben en hoe gelukkig we onszelf (mogen) prijzen! Daar hoort een cadeautje bij zei ik...
Terwijl er vrolijk foto's en filmpjes werden gemaakt, pakte Marcel zijn cadeautje uit en las hardop voor: "Marcel wil je met me trouwen"... zijn reactie sprak boekdelen, maar hij vergat wel even ja te zeggen... Gelukkig kwam er snel toch nog een volmondig JA onder gejuich van onze kids!!
In plaats van een ring wisselden we de armbandjes van Floor uit... eindelijk mochten ze om!!

CHAMPAGNE!!