In december kijken we weer terug op het afgelopen jaar. Wat was er leuk, wat was stom, wat was moeilijk, vrolijk, verdrietig, teleurstellend, verrassend? En wat gaan we in het nieuwe jaar anders doen, wat blijven we doen en waar stoppen we mee?
Voor mij had het overlijden van mijn moeder, iets meer dan
een jaar na mijn vader, het meeste impact. Hoe oud ze ook zijn, het verlies van
een ouder doet pijn. Ondertussen zijn er acht maanden voorbij, maar ik denk nog elke dag aan mijn mams en paps.
Gelukkig waren er in 2025 ook veel leuke en mooie momenten, maar die nemen we zo vaak
voor lief. Alsof het vanzelfsprekend is: familiebezoekjes, etentjes,
wandelingen, vakantie, lekker niksen en fijn werk.
Tegen het einde van het jaar ‘bedenken’ we ook graag goede
voornemens. Natuurlijk weet ik, dat het nergens op slaat. Als je iets wil
veranderen kan dat ook op 16 april of 3 juli toch? Maar eerlijk is eerlijk: ik
ben kampioen goede voornemens (en kampioen in het niet halen van mijn bedachte
doelen).
Meer fruit eten, een paar kilo kwijt, vaker wandelen, duurzamer leven, consuminderen en het scrollen op mijn telefoon drastisch terugbrengen… Klinkt goed hé? Maar dit werkt dus niet. Van vriendin Kitty leerde ik namelijk, dat je je voornemens ‘SMART’ moet moet maken (Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch, Tijdsgebonden). Anders blijven je doelen te vaag. Niet ‘meer fruit’, maar ‘elke dag 2 stuks fruit’. Niet ‘meer wandelen’, maar '4 keer per week 45 minuten’ wandelen. Niet ‘minder op mijn mobiel’, maar ‘na 19.00 uur telefoon wegleggen, buiten bereik’.
Ik pik er even twee uit, die dit jaar bij mij bovenaan staan: wandelen en mijn mobiel vaker wegleggen.
Met de laatste ben ik al begonnen. Ik leg mijn telefoon nog
niet elke avond weg, maar het begin is er. Hij ligt op dit moment op mijn
nachtkastje, gelijk even opladen, terwijl ik op de bank mijn column schrijf. Hoewel
het lastig is, hoop ik dit doel toch echt te bereiken!
