Hoofdpijn

(2 januari 2024)

Er stond een berichtje op mijn voicemail: of ik de huisarts wilde terugbellen voor een afspraak over mijn migrainemedicatie. Bam!

De afgelopen maanden heb ik váker hoofdpijn en slik ik meer medicatie. Ik realiseer me dat en zoek excuses. Het valt nog wel mee, druk op werk, verhuisstress. Ik ga rekenen en zoek op internet naar de ‘regels’ voor gebruik. Wat is normaal? Wat is het maximum aantal? Ik schrik. Zit ik boven de max? Zo ja, dan kan je medicatie-afhankelijkheidshoofdpijn krijgen. Heb ik dat? Ja, ik heb vaker hoofdpijn. De laatste dagen is het erg.

Na het weekend bel ik de huisarts om een afspraak te maken. Volgende week dinsdag. Mijn hoofd draait overuren. Heb ik medicatie-afhankelijkheidshoofdpijn? Ik ben al bijna overtuigd dat ik dat heb. Ik lees over 2 maanden cold turkey stoppen en twee weken continu hoofdpijn als ontwenningsverschijnsel. Ik weet hoe 2 dágen hoofdpijn zonder medicatie voelt… maar twee weken? Twee weken op bed, van voren niet weten dat je van achter nog leeft. Het zweet breekt me uit en mijn hoofdpijn neemt toe. Zal ik wel of geen pil nemen? Ik durf niet meer, maar na een paar uur zwicht ik. Zo’n pijn. Vier dagen op rij gaat het zo. ’s Morgens is de hoofdpijn bijna weg en functioneer ik redelijk. ’s Middags neemt het toe en ’s avonds bereikt de pijn het hoogtepunt. Met een hete douche probeer ik verlichting te zoeken, in bed lig ik te woelen en uiteindelijk neem ik toch weer een pil.

Ik krijg de pijn letterlijk en figuurlijk niet uit mijn hoofd. Ik zoek naar andere plausibele redenen voor het toenemende gebruik. De hectiek van het afgelopen half jaar: verhuizing naar tijdelijk appartement waar we ons niet fijn voelen, verhuizing van mijn 86-jarige moeder, mijn vader in het verpleeghuis met veel ziekenhuisbezoeken, werkproblemen van manlief, uitstel van de oplevering van ons nieuwe appartement… Moet ik nog doorgaan?

Ook mijn levensstijl neem ik onder de loep. In ons tijdelijke huis koken we te weinig ‘gezond’, ik snoep teveel drop, drink te weinig water, slaap te kort.

Maar ik krijg de medicatie-afhankelijke hoofdpijn niet uit mijn gedachten. Dat moet het zijn. Ik weet het zeker! Ik huil. Mijn man kijkt met lede ogen toe en op de vierde hoofdpijnavond zegt hij: je wacht niet tot volgende week. Morgen ga je naar de huisarts. Dit kan zo niet langer. Ik knik. Dit kan zo niet langer.

De volgende ochtend kunnen we terecht en het voelt als het zwaard van Damocles. Ik voel de hoofdpijn al weer opkomen. De huisarts legt uit waarom hij me wilde zien: toenemend gebruik van triptanen. Ja ik snap het. Ik knak. Tranen. Bang voor wat ik ga horen. Zeg het maar… ik moet stoppen… cold turkey…
Hij probeert me gerust te stellen. Hij snapt dat alle stressfactoren de oorzaak kunnen zijn. En ja, ik gebruik ‘best veel’ medicatie, maar het is nog niet hopeloos.

Na een fijn gesprek en met een recept voor medicatie die het aantal aanvallen moet verminderen gaan we naar huis. Ik voel de pijn in mijn nek wegtrekken en de hoofdpijn neemt af… Zou het echt? Heb ik mezelf die 4 dagen hoofdpijn bezorgd door de stress om het huisarts bezoek? Ik huil… van opluchting dit keer.

Mag m'n hoofd even 'uit'...

Met de verhuizing al weer twee maanden achter de kiezen en elke dag genietend van ons nieuwe stekkie, zou de rust nu toch wel moeten komen. Lekker niks en alleen maar genieten. Vaak lukt dat, maar niet altijd. Tel daarbij op, dat ik vrij veel hoofdpijn heb de laatste tijd.... Tja dan ga je toch wel eens denken: waar ligt dat aan.

Aangezien hoofdpijn voor mij één van de vervelendste pijnen is (naast kiespijn) was ik er wel zo'n beetje klaar mee. Ik neigde al naar de zelf gestelde diagnose migraine. De huisarts zag wel raakvlakken, maar er was meer. Spanning. Niet perse spanning in de zin van problemen, maar ik de zin van: ik ben maar aan het denken over van alles...

Al met al had ik zelf ook het gevoel, dat ik wat meer moest ontspannen. Fysiek... en in m'n hoofd. Ontspannen is ook 'niks doen', maar daar ben ik al vrij goed in, al zeg ik het zelf. Ontspannen in je hoofd is een heel ander verhaal.

Dus op zoek naar hulpmiddelen...
Op m'n mobiel heb ik nog de vlieg-app, uit de 'hoe kom ik van m'n vliegangst af' tijd. Daarop een ontspanningsoefening. En toegegeven: hij werkt ook in andere situaties.
Verder vond ik een meditatie-app, met vooral de eerste oefening die me helpt... de geleide-meditatie.
Ik ben al wel eens aan het zoeken geweest naar een cursus mediteren, maar op de één of andere manier voel ik daar toch een drempel... zowel financieel als mentaal ;)
Dus nu mediteer ik soms 10 minuutjes op bed of op de bank... en ik denk werkelijk dat het me helpt.

vlieg-app                                                               meditatie-app

Ook word ik nu behandeld door een haptotherapeut die mij bewust maakt van de spanning in mijn lijf en me leert hoe dat los te laten en me dan ook nog masseert... bijzonder, effectief, eigenlijk zo logisch allemaal en een fijn moment voor mezelf... Deze week nog geen hoofdpijn gehad, maar of dat al het gevolg is van de therapie...? Die conclusie is misschien iets te snel getrokken. Wel ben ik me nu al veel meer bewust van de momenten waarop ik spanning opbouw.

In mijn zoektocht naar ontspanning en misschien ook een soort van afleiding van het denken, kwam ik ook een cursus 'zentangle' tegen. Ik zag voorbeelden van indrukwekkende zwart-wit pentekeningen en die spraken me meteen aan. Verder zoekend kwam ik boeken tegen, starter-sets, websites... en aangezien ik niet zo'n zin had ik elke week verplicht op woensdagavond naar cursus, besloot ik mezelf een startpakket cadeau te doen. Ik teken nu geregeld een zentangle en merk dat het ontspannend werkt... door me te concentreren op de tekening, waar je toch al gauw een uur mee bezig bent, vergeet mijn hoofd te denken en dat bevalt goed.



Eigenlijk ben ik best goed bezig. Hoewel het me soms zelf wat zweverig in de oren klinkt allemaal, voelt het wel goed. Misschien heb ik het idee dat ik meer een 'met beide benen op de grond' type ben, maar als de therapeut zegt, dat ik goed kan 'voelen' en 'uit m'n hoofd komen'... tja dan doe ik daar maar m'n voordeel mee.

Hoewel ik nog niet helemaal vrij ben van de spanning, ontdek ik wel, dat alle dingen die ik afzonderlijk van elkaar deed (vliegangst-app, mediatie, tekenen en haptotherapie) juist heel veel raakvlakken hebben. Bij alles voel ik bewust het verschil tussen spanning en ontspanning, het effect van 'denken' op mijn lichaam en dus ook het effect van 'niet denken'...
Het is niet zo moeilijk allemaal... je moet het alleen 'even weten' (lees: bewustworden)

En trouwens: zentangle tekenen is ook gewoon heel erg leuk om te doen!