Verslaafd aan (a)sociale media

Helaas moet ik toegeven, dat ik zo ongeveer verkleefd ben aan mij mobiel. Ik check Whatsapp, scrol door Instagram en werp een blik op Facebook. En als ik gedurende de dag denk 'op welke dagen valt Kerst dit jaar, hoe oud is Elton John, wat kost een stoomstrijkijzer of hoe laat gaat AH open op zondag?' (allemaal gedacht deze week!), dan pak ik mijn telefoon om dat op te zoeken. 

Op mijn werk gebruik ik mijn telefoon om de wekelijkse richtlijn bij de hand te hebben als ik de etalage verander en dan is de verleiding groot om ook even Whatsapp te controleren.

Kortom: Karin zonder mobiel is een uitzondering!
Of moet ik nu zeggen: wàs een uitzondering?
In de week van 21 t/m 27 september deed ik namelijk mee met de 'Leg je telefoon weg- challenge' van MIND. In het kort kwam dat hier op neer: maximaal 30 minuten schermtijd per dag, geen sociale media, bellen mag en muziek luisteren ook. Er waren nog wat kleine regeltjes, maar dit was de grote lijn.

Ben je benieuwd hoe ik deze week beleefde?

foto: Fundamentum

Voorbereiding
Een week voordat de challenge begon heb ik alle meldingen op mijn telefoon uitgezet. Dat was al een eerste eye-opener. Ik 'vergat' Whatsapp te checken en realiseerde me, dat ik niks belangrijks miste. Geen urgente dingen, vooral small-talk. 

Vervolgens heb ik mijn meest gebruikte apps (Instagram, Facebook, Wordfeud) 'verstopt', zodat ik die niet meer uit automatisme kon openen.

Ik zocht op hoeveel uur ik gemiddeld per dag op mijn mobiel bezig was en hoe vaak ik hem ontgrendelde. Dit om het uiteraard te kunnen vergelijken met het gebruik tijdens de challenge-week. Ook maakte ik een lijstje met 'activiteiten' ter vervanging van scrollen, zoals o.a. lezen, puzzelen, wandelen.

Zeven dagen
Op maandag 21 september begon het echte werk. Ik vroeg me oprecht af, hoe ik het zou doen met 'maar' een half uur per dag en of ik dat überhaupt ging halen. En wat zou zo'n week me opleveren? Ik weet van mezelf, dat ik een kei ben in challenges. Vooral omdat het een afgebakende periode is. 'Ach zo'n weekje houd ik wel vol'. Dus vol goede moed...
Ik nam me ook voor om 3 momenten per dag in te bouwen om mijn appjes en mail te checken en een paar minuten om een Duolingo-lesje te doen. De overige tijd was voor incidentele dingen, maar geen sociale media.

Maandag
Mijn vrije maandag begint altijd relaxed. Rustig wakker worden, opstaan en ontbijten. Zo begon ook deze maandag met als verschil, dat ik mijn mobiel in eerste instantie rustig liet liggen. Na het ontbijt heb ik even kort Whatsapp gecheckt en toen de telefoon uit het zicht en buiten handbereik gelegd. 
Om 10 uur kwam het eerste echte besefmoment. Ik nestelde me op de bank met een lekkere warme koffie en dacht dus serieus: 'wat nu??' Want normaal gesproken was dit ook het moment om even door insta te scrollen, appjes te beantwoorden, een paar lesjes Duolingo te doen, een Wordfeud-woord te leggen of even mijn recente foto's te bekijken of nieuwe interieurfoto's te maken. Maar nu dacht ik: 'Wat nu??' Dat is toch wel een beetje triest, realiseerde ik me.
Maar goed: ik had een activiteitenlijstje, dus ik pakte mij e-reader tijdens de koffie, erna ging ik de badkamer soppen en ik haalde de ongeopende legpuzzel van 1000 stukjes tevoorschijn. 's Middags ging ik wandelen, pauzeerde op een bankje met alleen mijn gedachten en maakte thuis de puzzels in de Libelle. 

Vlak voordat ik naar bed ging controleerde ik mijn schermtijd van die dag en die bleek tot mijn verbazing maar 22 minuten! Hoe dan? Zo kort en ik heb letterlijk en figuurlijk niks gemist. Maar ik weet ook dat het fanatisme in mij ervoor zorgt, dat ik tot het uiterste ga. En dat bedoel ik dan weer niet positief. Iets met té!

Dinsdag, woensdag en donderdag
De volgende drie dagen moest ik werken. De werkrichtlijn voor die week heb ik uitgeprint. Ja, ik weet het... papierverspilling, maar het is voor mij deze week een hulpmiddel, dus ik vind dat het mag. Daardoor kon mijn mobiel onder werktijd in mijn kluisje blijven liggen, zodat ik niet in de verleiding zou komen.
Ik merkte dat het me rust gaf en besloot al meteen, dat ik dit in de toekomst zo wil houden. Alleen even kijken hoe ik dat met de printjes ga doen ;)
Het doet veel voor mijn schermgebruik en het aantal keren dat ik mijn mobiel ontgrendel. Het kost me deze drie dagen dan ook geen moeite om onder de 30 minuten te blijven. Omdat ik mijn meest gebruikte social media accounts uit het zicht heb, mis ik die totaal niet. Ik denk er wel eens aan, maar heb niet de neiging om ze te openen. En in mijn pauze pak ik mijn e-reader of doe ik gewoon even helemaal niets. 

Vrijdag
De volgende dag was opnieuw een vrije dag, die net zo van start ging als op maandag. Relaxed. Dit keer dacht ik niet 'Wat nu?'. Tijdens de koffie las ik een stukje, deed vervolgens wat boodschappen, betaalde met mijn pinpas in plaats van mobiel en ik wandelde op mijn gemak telefoonloos naar huis. 
's Middags haalden we twee kleinkinderen uit school en speelde ik vooral met de jongste. We maakten een puzzel van 200 stukjes, terwijl we gezellig kletsen. Daarna bakte ik pannenkoeken voor de meiden en een vriendinnetje. 
In de auto naar huis luisteren we muziek via mijn Spotify en mijn fanatieke 'ik' zag later opgelucht, dat dit niet in de schermtijd werd meegenomen. Muziek luisteren is toegestaan Karin!

Zaterdag en zondag
Het laatste stukje van de week brak aan. We hadden een kleindochter te logeren, wat meestal betekent dat ik veel foto's maak. In de speeltuin, knutselend, etend, in het bos. En ja dat deed ik dus ook in dit weekend. Het was achteraf te zien aan het aantal keren dat ik mijn telefoon ontgrendelde. Dat was beduidend meer, dan de dagen ervoor. Daardoor liep ook de schermtijd tegen het einde iets op, maar uiteindelijk bleef ik 6 dagen onder de 30 minuten en op zondag net iets erover: 32 minuten om precies te zijn.

Activiteiten(lijstje)

Hoe nu verder?

Het was fijn om me de afgelopen week minder afhankelijk van mijn mobiel te voelen. Ik had meer tijd voor andere dingen en meer aandacht voor mijn omgeving. Het wordt nog wel een beetje zoeken hoe ik die nieuwe vrije tijd ga invullen. De activiteitenstorm van afgelopen week voelde geforceerd, maar hopelijk gaat dat met de tijd steeds beter en natuurlijker.

Met mijn telefoon bij de hand blijft het wel lastig om hem niet uit automatisme op te pakken. Het lijkt een repeterende beweging, dus alleen ver weg leggen is dan effectief. Dat wil ik er sowieso inhouden.

Mijn sociale media heb ik niet echt gemist, maar dat komt waarschijnlijk ook omdat ik wist dat het maar voor een week was. Dat was te overzien. Ik zal mijn accounts in de toekomst ook wel blijven gebruiken, maar nu is het zaak om dat te beperken tot een aanvaardbaar niveau. Ook hier ga ik een schermtijd voor instellen, zodat ik me meer bewust ben van mijn gedrag. Want eerlijk: door mijn veelvuldige gebruik van o.a. insta waren de accounts asociale media geworden. 

Een challenge heeft een begin en een eind en is vaak 'extreem' in de uitdaging. Omdat het een overzichtelijke periode is, is het echter relatief makkelijk vol te houden, net als bv. Dry January. De echte uitdaging komt erna pas. Hoe pas ik mijn leefstijl aan tot 'acceptabel gedrag'. Hoe gebruik ik mijn telefoon zo gedoseerd mogelijk.
Ik heb nogal eens de neiging om door te slaan. Ik MOET onder de 30 minuten blijven, ik MOET mijn tijd vullen, ik MAG NIET op insta. Typisch 'ik' en dus 'moet' ;) ik nu een modus vinden om op een relaxte manier toch mijn telefoongebruik te beperken. En als dat in eerste instantie met een activiteitenlijstje 'moet', dan is dat maar zo. 
Mijn meldingen blijven uit staan en ik ga een nieuwe totale schermtijd bepalen, incl. sociale media. Net genoeg om mijn taallesjes te doen, even insta te bekijken en mijn app-contacten te onderhouden. 
Over 4 weken houd ik een nieuw evaluatiemoment en ik noem dat een onderhoudscontract met mezelf. Even kijken of alles nog goed functioneert en zonodig de onderdelen opnieuw afstellen.

Natuurlijk weet ik, dat ik niet de enige mobiel-verslaafde ben. Durf jij het toe te geven en ga je er iets aan doen? Of heb je misschien ook meegedaan aan de challenge? Ik ben benieuwd naar je verhaal! 

Wat is nou één week!?

"Zeven dagen????.... Nou dan wens ik je heel veel succes!"...

Dat was over het algemeen de reactie op mijn mededeling, dat ik een weekje aan 'Facebook-onthouding' wilde doen. Toegegeven.... sommigen vroegen zich ook af, waarom dat nou zo moeilijk zou zijn.
Tja... als je verslaafd bent, líjkt stoppen niet moeilijk, maar dat ís het wel! Iedereen kent dat wel, dat je denkt: ik moet toch eens wat minderen, maar het dan ook echt doen!?

Ik wist eigenlijk wel, dat ik zo'n beetje vastzit aan mijn Samsung. Het enige moment, dat ik hem niet bij de hand heb, is als ik aan het werk ben. Maar verder? Als ik de deur uitga, de bocht om rij en ontdek, dat ik 'hem' niet bij me heb, ga ik terug.... en ik weet zeker dat ik niet de enige ben.

Een week op zwart
Dus besloot ik, dat het tijd werd om mezelf eens te testen. Hoe verslaafd ben ik? Kan ik een week zonder mijn Facebook-app? En na die week... ga ik dan net zo hard weer terug naar mijn oude gewoontes?
Zondagavond 22 februari om 00.00 zou ik op zwart gaan... tot de week erop zondag 00.00 uur... zeven dagen, 168 uur... Ondertussen had ik besloten, dat ik Facebook en Instagram (en uiteindelijk kwamen Pinterest en Twitter er ook bij) een week zou mijden, en dat ik mijn mail en Whatsapp maar één keer per dag zou checken... een half uurtje en dan weer afsluiten.

Zondagavond om 23.00 uur nam ik 'afscheid', een uur eerder dan gepland, maar om nou een uur langer wakker te blijven, alleen maar om mijn verslaving nog even te voeden?? Wel heb ik nog even mijn pictogrammen van de betreffende apps van mij 'startpagina' gehaald en ben ik uitgelogd op Facebook.

Maandag

's Morgens wist ik meteen weer wat ik mezelf had opgelegd. Ik pakte m'n telefoon even om te kijken hoe laat het was. Daarna legde ik hem netjes terug. Ik had mezelf uitgedaagd en ik die uitdaging aangenomen, dus ik wierp niet eens een blik op de pictogrammen....
Eenmaal beneden nestelde ik me met een bak koffie op de bank. Ik hoefde pas om 11 uur de deur uit, dus nog even rust. En toen gebeurde het: ik pakte mijn telefoon, een automatische beweging, en wilde met een lichte tik een app openen... maar die ene stond er niet... Nee!!
Ik had het niet eens door, het ging gewoon vanzelf... telefoon pakken, knopje indrukken, veeg, tik... Wat was ik blij, dat ik de pictogrammen had verwijderd, zodat ik moest nadenken wat ik deed en me realiseerde, dat ik midden in een uitdaging zat. Boem, met beide benen op de grond.

Terwijl ik nog maar een bak koffie pakte, vielen de gedachten over elkaar heen: jee ik ben echt verslaafd... het is een automatisme... is dat eigenlijk echt zo erg of hoort het bij deze tijd... ik kan dit... een week is wel lang... Ik probeerde rustiger na te denken. Ga ik nu tijd overhouden? Zo ja, wat ga ik met die tijd doen?
Mijn blik viel op de mooie rozen, die ik zomaar van mijn lief had gekregen... Leuk, even een foto bij daglicht maken en op Insta.... Uhhh... shit!

Met koffie nummer drie, kroop ik weer op de bank. In mij ouderwetse papieren agenda heb ik mijn gedachten opgeschreven en ik besloot een stukje te gaan lezen om de gedachten te verzetten.

Om 11 uur moest ik gaan werken en dus miste ik mijn telefoon niet en in de pauze, die ik normaal niet zonder telefoon doorkom, liet ik hem in mijn kluisje liggen. Tja... ik kon hem wel pakken, maar wat had het voor een zin? Ik mocht er toch niets mee...

Eenmaal weer thuis op de bank, na het eten, betrapte ik mezelf op het automatisch pakken van de telefoon.
Uit 'verveling' keek ik maar even naar mijn saldo op de bank-app en mijn tegoed op de Vodafone-app. Nee niet doen! Gewoon NIET DOEN! 

Ik had ook de neiging om alvast de mail en de Whatsapp berichten te gaan bekijken, maar ik had me voorgenomen dat van 20.00 tot 20.30 uur te doen, dus ik hield me nog even in. En toen het om 20.00 uur zover was, liet ik mijn vriendinnen in onze groeps-app weten hoe dag één was verlopen, groette ik mijn kinderen, die me succes wensten, waarna ik om 20.30 uur vrij gemakkelijk de boel weer afsloot. Klaar voor vandaag.

Voordat ik in slaap viel, vroeg ik me nog af of het de komende dagen lastiger of makkelijker zou gaan worden. Ga ik het méér missen of mìnder? En wat gebeurt er na deze week... ga ik dan terug naar af?

Dinsdag- Woensdag
Ik begon dinsdag met een vrije ochtend en net als maandag, greep ik ook dinsdag naar m'n mobiel, terwijl ik aan de koffie zat. Is dit net zoiets als een sigaret pakken als je verslaafd bent aan roken? Je pakt eigenlijk zonder dat je er erg in hebt een sigaret?
Het lukte me wel om geen mail en app te openen, maar ik moest er wel bij nadenken. Gelukkig bood m'n werk de rest van de dag genoeg afleiding en heb ik eigenlijk geen tijd gehad om aan mijn telefoon te denken.
Na de VIP avond op m'n werk, was ik om 22.15 uur thuis. Pas na 23 uur heb ik mijn mail en Whatsapp bijgelezen. Even een half uurtje lezen en kletsen en toen naar bed. Weer een dag om.
Omdat woensdag een vrije dag was, was die dag een goede test. En ja het was best lastig om me in te houden. Het is zo lekker om even bij te lezen en foto's te kijken...
Wel heb ik een foto van de keuken in ons nieuwe huis op marktplaats gezet, want die willen we graag verkopen. En toegegeven... na 10 minuten stond er al een bod op en kon ik de verleiding niet weerstaan om mijn mail te checken. De mails met vragen en biedingen bleven komen, dus ja, ik heb vaker op mijn mail gekeken, dan ik me had voorgenomen. Wat dat betreft, is mijn missie niet helemaal geslaagd. Maar waar het vooral om ging, lukt me nog wel: geen Facebook en Instagram...

Donderdag
Geen lieve berichtjes van mij op Facebook om Marcel te feliciteren. Gelukkig kon ik het live doen en dat is uiteindelijk waar het allemaal om gaat. Na een hele dag werken, kwam ik thuis, waar de maaltijd al wachtte en daarna visite, dus weinig 'mobieletijd' en behoefte. Ondertussen gingen de biedingen op de keuken gewoon door... (dus ja: mail een aantal keren gecheckt).
Ik was deze dag om 12.00 uur overigens wel op de helft van mijn experiment!

Vrijdag- Zaterdag
Weer twee werkdagen, met overdag weinig tijd voor en behoefte aan internet. Maar 's avonds op de bank vond ik het toch lastig, dat ik niet even kon Facebooken enzo. En wat me opviel, is dat ik toch mijn telefoon bij de hand hield. En ik pakte hem geregeld, opende hem en keek.... Ik keek vooral naar de pictogrammen en dacht: kan ik nou echt niets openen? Klapte hem weer dicht en legde hem naast me neer. En toch pakte ik hem weer... een paar minuten later. Grrr... waarom doe ik dat toch?
En ik merkte ook, dat ik ging aftellen... aftellen tot zondagavond 00.00 uur.... Dan zou m'n 'onthouding' voorbij zijn.
Zaterdagavond in de bioscoop en bij de naborrel, maakte ik wel een foto, maar voelde niet de behoefte om hem te plaatsen op Facebook. Deze is voor mijn 'onthoudingsweek-collage'... Ja ik dacht al weer na over collages maken voor Instagram.... Facebook...
De contacten met Marktplaats in verband met de verkoop van de keuken had ik aan Marcel overgedragen. Daardoor hoefde ik minder mijn mail te checken. Toegegeven: ik heb mijn mail vaker gecheckt, dan voorgenomen.

Zondag
Laatste dag... dus vroeger dan normaal ging ik even een half uurtje appen... omdat ik wist, dat ik 's avonds om 00.00 uur weer 'vrij' was... Maar ik 'haal' 00.00 niet... ik slaap voor die tijd en dus wordt het maandagochtend voordat mijn experiment afloopt.

En dat is dus NU!
Toen ik vanmorgen wakker werd, wist ik dat mijn onthouding voorbij is. Maar nee, ik logte niet meteen in. Ik stond op, nam een bak koffie en nu zit ik achter de laptop en maak ik eerst dit blog-bericht af.
Pas als dat klaar is, ga ik eens kijken hoeveel meldingen ik heb staan op Facebook en Instagram...

Natuurlijk vraag ik me nu af, wat deze week 'zonder' nou met me gedaan heeft... Toegegeven: ik heb meer gelezen, m'n breiwerk gepakt, de krant, blog geschreven, gewandeld, naar de bios... maar als ik heel eerlijk ben: ja ik heb m'n appjes gemist. Het was misschien minder moeilijk dan ik dacht, maar ik heb me ook gestoord aan mijn gewoontes. Want die telefoon heb ik ondanks de onthouding niet uit het oog verloren... en dat vind ik eigenlijk vrij irritant ;)
Dus je hoort mij niet zeggen, dat het experiment geslaagd is. Maar ik ben wel benieuwd of ik nu kan minderen. Of het me lukt om m'n telefoon wat vaker weg te leggen, want ik weet nu nog beter, dat het geen zin heeft om hem steeds op te pakken... het is vooral de gewoonte, de beweging, die ingesleten is...
Dus eigenlijk heb ik er een uitdaging bij... 

ps: na een week 10 meldingen op Instagram, 39 op Facebook, 15 op Pinterest en 0 op Twitter